من به این میگویم قشنگ

به دلم نشت لحظه ای که زمانی که همه در جایی منتظر بودیم اعلام کردند دوستان عزیز به احترام کسانی که چندسال پیش جان خود را در اتش سوزی وسیع درختان از دست دادند لطفا یک دقیقه در سکوت بایستید. لذت بردم زمانی که در خیابان گیج و حیران به اطرافم مینگریستم تا آدرسی را پیدا کنم و بعد کسی را دیدم که از من اجازه می گیرد تا هدایتم کند.از خاطرم نمی رود زنی را که از اتوبوس با من پیاده شد تا جایی را که می خواستم بروم به من نشان دهد. برایم شیرین است هنگامی که از اشتباهاتم سخن می گویم لبخندی گرم تحویل می گیرم و خاطره ای برای اطمینان من که تو اولین کسی نیستی که این خطا را مرتکب شده پس خود را سرزنش نکن.چه قابل احترام است زمانی که توی یک صف با تامل و انگار که وقت دنیا را در اختیار دارند منتظر میمانند تا نفر جلو با حوصله کارش را انجام دهد.چه خیره کننده است زمانی که همسر یا پدر مادرانی میبینی که با نهایت ظرافت با عزیز لمس خود رفتار میکنند و همه چیز را برایش توضیح میدهند. چه زیباست زمانی که موبایلت را موقع رانندگی جلوی گوشت می گیری و مردم را می بینی که به خاطر شکستن قانون به تو اعتراض می کنند.چه ستودنی است که خانم آرایشگر بدون هر ژست و اطواری تمام کارهایی را که بر روی سرت انجام میدهد برایت توضیح میدهد و از تو قبل از هر اقدام اجازه می گیرد. جالب توجه است که کسی در این دیار اجازه فخر فروشی و خود بزرگ بینی ندارد.بی نظیر است  قبل از اینکه در جایی بخواهی مشغول به کار شوی باید دقیقا بدانی که آنجا کجاست وقبل از شروع نیز فرم مراقبت از امنیت جان خود و احترام به تمام کارمندان وآذار ندادن دیگران را امضا کنی وبه محل کار خود این اجازه را بدهی که در صورت هر تخطی یا نا صادق بودن عذر تو را بخواهند.ستودنی است که هر روز در صندوق پست خود نامه ای می بینی که یا در توضیح امری یا جهت اطلاع رسانی به شما تدارک دیده شده.زیباست شماره ای که به تو می دهند که در صورت نیاز به صحبت کردن با کسی انرا سماره گیری کنی و تنها حرف دل بگویی بی هیچ هزینه ای. اینقدر زیبایی دیده ام در فرهنگ این بلاد که از ته دل خرسندم با آسودگی خاطر فرزندم را به دستان این مردم می سپارم تاعزیزش بدارند.