پرواز تا افقی دیگر

در یک وبلاگ به توصیف ملبورن پرداختم ولی وقتی ویکی پدیا را باز کردم تا اطلاعات درست منتقل کنم فهمیدم شما هم این کار را بهتر از من انجام میدهید.اطلاعات اینترنتی به شما نمیدهم.میخواهم انچه را که چشمم دیده و دلم لمس کرده بنگارم.بسیار زیاد بوده لحظاتی که ارزو کرده ام در کشور خودم آزادانه و فارغ از هر دغدغه ای زندگی کنم. حتما کسی که همه عزیزانش را پشت سر میگذارد با تمام خا طراتش خدا حافظی می کند به دور دست ها میرود و با اندوه و تعصب به کشور و هویتش از قاب کامپیوتر وعکس می نگرد روح لطیف تر و شکننده تری داشته و غم جامعه را از خود جدا نمی دیده ,با خود گفته رخت بر بندم از این دیار تا شاید در یک کشور ازاد بتوانم دنیا و خود را بهتر بشناسم و برای کشورم کاری بکنم یا غم سنگین استبداد را فراموش کنم. مگر میتوان از کشور مادری و زبانش برای همیشه خداحافظی کرد. مگر میتوان به سوالهای انبوهی که در مورد کشورت می پرسند پاسخ نداد.مگر میشود همه چیز را انکار کرد.