Monday, 7 March 2011
ما استرالیایی ها
کاترینا میگفت:افتخار ما استرالیایی ها این است که از صدها نژاد, مذهب ,فرهنگ و زبان مختلف کنار هم جمع شده ایم و در کمال آرامش و بی هیچ مشکلی در کنار هم زندگی می کنیم. و مینا با خود می گفت درست مثل ما ایرانی ها که در صلح و عشق به دور از هر دغدغه ای با هم می سازیم وپذیرش تفاوت بالایی داریم!!! به عنوان یک تازه وارد که گردن درازی برای سرک کشیدن دارد سیاه و سفید را با هم در این شهر ناظر بوده ام.چهره زشت بی خانمانی, گدایی ,فقر, گرسنگی و چهره زیبای رفاه اجتمایی تجملات تفریحات بی نظیر و زندگی آرام. پس اگر سنتر لینک (واسط میان دولت و مردم) هزینه زندگی شهروندان نیازمندش را پوشش می دهد چرا هنوزخیابانهای این شهر خانه بی خانمانهای زیادی است؟ چرا هزاران نفر گرسنه میمانند و باید موسساتی باشند که با کمک دولت و کمکهای مردمی این جماعت را سیر کنند . در این گوشه دنیا کودکان وظیفه ای در قبال پدر و مادرخود احساس نمی کنند و زود به دنبال سرنوشت خود میروند و باز دولت را میبینم که در هر منطقه افرادی را تعلیم می دهد که افراد مسن و کم توان را به صورت داوطلبانه همنشین وبرایشان مونس باشند و از نظر عا طفی از انها حمایت کنند تا این امکان را برای این افراد فراهم کنند که در خانه خود باقی بمانند و به خانه سالمندان پناه نبرند. چه زیبا نیازهای افراد جامعه را می شناسند" افسردگی جزئی از سالمندی است وباید به ان کمک شود."
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
بالاخره فقیر هم اونجا زیاده؟
ReplyDeleteمثل ایران؟
وقتی میگن کار زیاد اونج,پس چرا نمیرن کار کنن؟
خب من فکر کنم فقر همه دنیا هست.انچه که به من گفته شده اینجا خیلی ها بر اثر قمار تخصص نداشتن یا تنبلی و دلایل دیگر وضعیت نابسمانی دارند.دیروز تلویزیون تبلیغ می کرد که اگر خودرو خود را لازم ندارید انرا به موسسسه ما هدیه کنید تا محل خواب کودکان بی پناه شود.در اینجا طلاق بسیار بالاست و مادرهای بدون شوهر هم که خب کم نیستند.
ReplyDelete